• Artikel over Lounge Restaurant Friends in Felderhof Magazine

    Rik Felderhof about lounge restaurant Friends

    Rik Felderhof acerca lounge restaurant Friends

     

    Soms kom je ze tegen, van die mensen waar het enthousiasme vanaf straalt, met vuur en passie in hun ogen…

    Door Rik Felderhof | Felderhof Magazine

    Moe geslenterd langs de boulevard van Platja D’aro aan de Costa Brava, liet ik me zakken in één van de uitnodigende stoelen van het eerste en naar bleek later het beste restaurantje aan zee. ‘Friends’  stond er met kleurrijke letters op de gevel. Voor ik het wist stond ze naast me. “Hallo, ik ben Claudia, wat wil je drinken..”. ik keek in een paar sprankelende ogen, die huisden in een openhartig gezicht. Zo, dat was weer eens iets anders dan;  “M’n collega komt zo bij u “ en voor ik het wist kwam Claudia met een koel tapbiertje, want het was tenslotte al na vijven.

    Op de vraag, hoe ze als Nederlandse hier zo terecht was gekomen, hurkte ze naast mijn tafeltje neer en begon te ratelen…”Ik was kapster in Den Haag toen ik Edwin leerde kennen en was gelijk tot over mijn oren! Hij was ambtenaar en het klikte gelijk…hij doet nu de bar” en ze wees in die richting. “We droomden alle twee van een eigen restaurant. Wij naar Griekenland maar daar zaten zoveel administratieve haken en ogen aan dat we tegen elkaar zeiden, ‘dat gaan we dus mooi niet doen’.

    Ik was vaak op vakantie geweest, dus wij hup naar Spanje en kwamen na lang zoeken hier in de Costa Brava terecht. In eerste instantie zei ik gelijk nee, hier wil ik niet zitten want ik vond het helemaal niks. Edwin zijn reactie was ’Doe toch niet altijd zo negatief’, laten we tenminste even kijken bij een makelaar. Zo gezegd zo gedaan, wij naar een makelaar en die haalde een verfrommeld papiertje uit een doos en zei; “Misschien is dit iets voor jullie”. Het moest voor ons wel aan de boulevard zijn en dat was het volgens de makelaar.  “Even wachten meneer, eerst klantje weghelpen”. Ik verwonderde me over haar charme die ze niet alleen voor mij (naïef dat ik ben) maar natuurlijk voor al de clientèle ten toon spreidde en hup daar was Claudia weer en ratelde verder’. “De zaak zag er niet uit” vervolgde ze, “We hebben nog foto’s van toen “en “de vorige eigenaar wilde goodwill en een oprotpremie. Toen heb ik mijn ouders gebeld en gezegd, we staan voor een beslissing en willen jullie mening! “jullie moeten NU komen”. Vervolgens met z’n allen gekeken, gewikt, gewogen en gezegd tegen elkaar “dit gaan we bieden en klaar”. Ik heb een grote bek, maar toen het op zaken doen aankwam zei ik tegen Edwin, doe jij de onderhandeling maar, ik zit in de bar…! We hadden een budget en meer dan dat konden we gewoon niet betalen. Jaren gespaard en in 2 lullige kamertjes gewoond, dit is het bedrag en That’s It! Komt Edwin terug en ik zeg; “EN?..” “….En?” Nou, zegt ie…het gaat niet door, de verkoper heeft het bod afgewezen. Dus ik vraag; “hoeveel scheelde het?” waarop hij doodleuk zegt: “op 500 euro na heb ik het laten afketsen..” Ik helemaal door het dolle: “heb je het laten afketsen op 500 euro…?” Ja, jij had toch gezegd, dit is het bedrag en niet meer…? Woest was ik en riep: “je bent en blijft een ambtenaar..”! ik kon hem wel wat doen. Bleek het later een geintje. Ik ben nog wel een tijdje kwaad geweest maar dat begrijp je zeker wel. Wij verbouwen en al onze centjes erin gestoken. Zijn we net klaar begint het te stormen en komt er echt ontzettend noodweer wat in 25 jaar niet zo heftig was. De golven van de Middellandse zee spoelden letterlijk zo bij ons de zaak in. Hadden wij weer, ik kon wel janken. Ook gedaan hoor trouwens. Wij konden echt weer van voren af aan beginnen. Dat was de natuurlijke tegenstand, maar er was ook andere tegenwerking. De Politie die kwam doodleuk dat onze papieren niet in orde waren en de vergunningen niet klopte en dat ze de zaak gingen sluiten, nou dan ben je niet blij kan ik je verzekeren hoor. Gewoon waar alle gasten bij zijn die dan ook denken ja wat is dat nou en er zal wel wat aan de hand zijn. Achteraf bleek dat het allemaal jaloezie was van collega horecazaken die je succes misgunnen. Ze konden ons uiteindelijk niks maken en alles was in orde en we konden gaan knallen. Claudia haar ogen weer vol vuur en enthousiasme….”wil je nog een biertje..?” Nou dat wilde ik wel en er volgden nog een aantal en ik bleek vervolgens ook eten, want de gerechten die langskwamen voor de aangrenzende tafeltjes zagen er zo aantrekkelijk uit, dat ik de verleiding niet kon weerstaan.  Genietend van de verrukkelijke keuken en een beetje van Claudia natuurlijk die als een dartelend veulen tussen de volle tafels heen en weer sprong en voor alle gasten een vriendelijk woord in alle talen die ze maar dacht te beheersen. Tjonge jonge wat een passie en energie en wat een uitstraling. Koffie ga ik aan de bar drinken dacht ik na de heerlijke maaltijd. Toch ook nog even met Edwin babbelen….Het werd uiteindelijk een espressootje met een overheerlijke Dom Benedictine Likeur.

    Rustig en kalm schonk Edwin de drankjes in terwijl het toch spitsuur was in ‘Friends’ echt een type dat zich niet gek laat maken. “Hoe ben je als Nederlander hier zo verzeild geraakt” vroeg ik langs m’n neus weg. Hij keek me doordringend aan, stopte met spoelen van de glazen en zei; “dat is een heel verhaal man..”. “Kijk, ik was ambtenaar bij het ministerie in Den Haag en op een dag kom ik Claudia tegen, ik kijk in die ogen van d’r en was op slag verliefd. Zij was kapster en voor ik het wist zaten we samen op twee kleine kamertjes in Den Haag. “en jullie hadden een droom” onderbrak ik hem….weer keek hij me doordringend aan… “Je hebt Claudia gesproken”, ik knikte bevestigend en hij ging door met zijn barwerk. Dat is het dacht ik, een droom, een droom moet je hebben en hem verwezenlijken. Dan lukt alles en daar is Friends het levende bewijs van…

    Ik nipte van mijn likeurtje en genoot van hun succes.

    Rik Felderhof

One Comment to "Artikel over Lounge Restaurant Friends in Felderhof Magazine"

  • Denise v.Kints says:

    april 19, 2017 at 1:50 pm - Beantwoorden

    Na het het stuk van Rik gelezen te hebben over Friends, kreeg ik spontaan overal kippenvel!
    Zo is het! Dit is exact ook onze ervaring bij Friends. Al jaren komen we daar en al jaren is het super gezellig, heerlijk eten, genieten van de boulevard, zeer sympathieke medewerkers en Claudia en Edwin zijn gewoon heel bijzonder.
    Het is een plek waar je tot rust komt zonder zweverig te doen. Gewoon alles klopt! Maar zo gewoon is dat natuurlijk niet. Zij hebben er heel heel hard voor moeten werken en veel voor moeten laten, masr zij genieten van wat ze hebben en wat zij ons kunnen bieden! En mijn man en ik zijn enorme bofkonten dat wij daar af en toe van mogen mee genieten.
    Denise v.Kints

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *